Geboorte Geschiedenis

Geboorte Geschiedenis

Het valt mij op dat wanneer ik mensen spreek over een natuurlijke geboorte, ik verschillende reacties krijg. De ene vindt het prachtig, de ander doodeng en de volgende ronduit onnodig met de technieken van tegenwoordig. Dit zette mij aan het denken, want wat bedoelen we eigenlijk met een natuurlijke geboorte? Hoe kijkt onze huidige maatschappij naar geboorte en was dit altijd al zo? Hoort pijn bij een natuurlijke geboorte? En hoe beïnvloedt onze cultuur onze gedachten en ervaringen met geboorte? Om deze vragen beter te begrijpen en misschien zelfs te kunnen beantwoorden moeten we ver terug in de tijd.

Natuurgodinnen in de oudheid

In de oudheid werd geboorte gezien als een heilig ritueel. Het leven van de volkeren uit die tijd richtte zich volledig op de natuur. Zij eerden Moeder Natuur en Moeder Aarde. De vrouw had de gave om nieuw leven te geven en stond in hun ogen daardoor in direct contact met de natuur. Wanneer een vrouw ging bevallen, verzamelde iedereen zich rondom haar om haar bij te staan, het ‘leven te vieren’ en de goden te vragen het kind te zegenen met gezondheid en kracht. De mannen op hun beurt stonden de aanstaande vader bij, die daarna vol trots zijn kind kwam tonen aan de gemeenschap. Opvallend is dat hun goden vaak afgebeeld werden met grote borsten en een bolle buik van een hoogzwangere vrouw. Deze godinnen stonden symbool voor respect en een gelijkwaardige rol voor de vrouw die dankzij haar gave om nieuw leven te schenken net zo belangrijk was als de man die zorgde voor bescherming en voedsel.

Onderzoek toont aan dat de grote filosofen Hippocrates en Aristoteles al over geboortes schreven waarbij pijn nooit in verband werd gebracht met de geboorte van een kind, behalve in het geval van een complicatie. En zelfs dan werden vrouwen in een ontspannen toestand gebracht met behulp van kruidenmengsels, zodat de complicatie behandeld kon worden door de geneesvrouwen.

“De natuur is de beste dokter en zij zou moeten kunnen functioneren zonder de inbreuk van ‘bemoeizieke tussenkomst’”

Middeleeuwen - Christendom
in opkomst

Met de opkomst van het christendom kwam deze filosofie onder grote druk te staan. Het geloof in één, mannelijke, god liet geen ruimte voor de natuurgodinnen. Tempels en beelden werden vernietigd en de gelijkwaardige rol voor de vrouw ging verloren dankzij de ‘vloek van Eva in het paradijs’. Rond het jaar 200 na Chr. schreef Clemens van Alexandrië: “Iedere vrouw zou vervuld van schaamte moeten zijn bij de gedachte dat zij een vrouw is” En in de bijbel werd opgenomen: “Tegen de vrouw zei hij: ‘Je zwangerschap maak ik tot een zware last, zwoegen zul je als je baart. Je zult je man begeren, en hij zal over je heersen.” [Genesis 3.16]

De vrijheid en respect voor de vrouw behoorde plotseling tot de verleden tijd. De geneeskunst werd stevig in de handen van monniken en priesters gelegd, die claimden dat zij hun ‘krachten’ van God hadden ontvangen. De geneesvrouwen mochten hun werk niet meer uitvoeren en werden gedwongen om stiekem in de nacht mensen te helpen. Zo ontstonden de zogenaamde heksenjachten. Daarbij schreef een nieuwe wet voor dat vrouwen als ‘onrein’ moesten worden afgezonderd en geïsoleerd tijdens de zwangerschap en bevalling. Artsen in die tijd hadden bovendien toestemming van de geestelijken nodig om de zieken die het verdienden bij te staan. Zwangere vrouwen behoorde niet tot deze categorie en waren op zichzelf aangewezen en mochten alleen hulp ontvangen van veedrijvers. Hiermee betaalden vrouwen de prijs van de erfzonde vaak met hun eigen leven en die van hun kind.

“Je zwangerschap maak ik tot een zware last,
zwoegen zul je als je baart…”

“Je zwangerschap maak ik tot een zware last, zwoegen zul je als je baart…”

Vroegmoderne tijd - de verlossing
is nabij

Met de opkomst van de medische wetenschap in de 17e eeuw ging de geneeskunst met grote sprongen vooruit, maar de positie van de vrouw en de geboorte helaas nog niet. De geschriften van de oude filosofen Hippocrates en Aristoteles werden herontdekt en enkele artsen trotseerden de bestaande wetten door het bijstaan van zwangere vrouwen tijdens de bevalling. Pas halverwege de achttiende eeuw mochten artsen vrouwen officieel helpen bij een bevalling. Sommige vrouwen die thuis bevielen,stierven door complicaties, maar veel vaker stierven vrouwen in ziekenhuizen of kraamklinieken aan kraamvrouwenkoorts door onwetendheid van de artsen over goede hygiëne. In deze tijd werd de angst voor overlijden nog sterker in verband gebracht met het krijgen van een kind.

Vele jaren bleef deze situatie bestaan tot in het begin van de twintigste eeuw hygiënemaatregelen worden toegepast in de geneeskunst en betere verdovingsmethoden worden ontdekt. De geneesheren ontwikkelden bovendien diverse interventies voor het behandelen van geboortecomplicaties, zoals bijvoorbeeld de keizersnede. Hierdoor was men beter in staat om vrouw en kind in leven te houden tijdens het geboorteproces.

““Doodsangst is verleden tijd, maar pijnangst nog niet”

Huidige tijd - de vrouw aan zet

Tegenwoordig is de medische wetenschap zo goed ontwikkeld dat vrouwen niet meer diezelfde doodsangst ervaren tijdens hun zwangerschap en bevalling. Toch is de (onbewuste) angst voor een bevalling nu groter dan ooit. Maar in plaats van een doodsangst, hebben we nu te maken met een pijnangst. Gezien onze geschiedenis is het volkomen te begrijpen dat er angsten zijn ontstaan rondom het geboorteproces. Deze angsten kunnen heel bewust aanwezig zijn, of onbewust in de cultuur geslopen zijn. Waarbij er een maatschappelijk ‘normaal’ is ontstaan in hoe we geboortes bekijken en wat we als ‘normaal’ bestempelen. En toch is er een tijdperk geweest waarin vrouwen geen angst of pijn hebben ervaren tijdens een bevalling. Waren zij heel bijzondere vrouwen? Werkte hun lichaam anders dan de moderne vrouw van nu? Hadden zij bijzondere gaven? Misschien wel, misschien niet. Wat wel duidelijk is, is dat de vrouwen uit de oudheid zich volledig gesteund voelden door de vrouwen om hen heen en respect hadden voor het fysieke en emotionele proces in hun lichaam. Wellicht zelfs vrij van angst.

Tegenwoordig weten we steeds beter hoe groot de invloed is van onze gedachten op wat we lichamelijk voelen en ervaren. En angst is een zeer bepalende en vaak ook verlammende gedachte die het lichamelijke vecht-vlucht-vriessysteem activeert. Een systeem dat precies tegenovergesteld werkt aan het natuurlijke geboorteproces. Een natuurlijk geboorteproces werkt samen met het lichaam van de vrouw, haar baarmoeder, de hormonen en de baby. De natuur heeft gekozen voor hormonen die gekoppeld zijn aan het parasympatische zenuwstelsel, ofwel de ontspanningsmodus, dat geactiveerd wordt als een vrouw zich veilig en gesteund voelt. Hoe dit alles precies werkt en wat je zelf kan doen om dit systeem te activeren leer ik je graag!

“Het vrouwenlichaam is perfect ontworpen om te kunnen baren”

“Het vrouwenlichaam is perfect ontworpen om te kunnen baren”

Neem contact op

Ik kijk er naar uit je te ontmoeten en vertel je graag meer over mijn diensten! Wil je een gratis online kennismakingsgesprek via WhatsApp of Skype boeken, wil je je aanmelden voor een cursus of abonneren op het BellyBuddy online pakket? Vul onderstaand contactformulier in en ik neem zo snel mogelijk contact met je op.
Je mag me uiteraard ook bellen. Ik doe mijn best om binnen 24u te reageren.